Czeskie przymiotniki: zasady zgodności i deklinacji płci

Przymiotniki w języku czeskim muszą zgadzać się z rzeczownikami, które modyfikują pod względem rodzaju, liczby i wielkości liter. Oznacza to, że przymiotnik będzie miał różne końcówki w zależności od tego, czy rzeczownik jest rodzaju męskiego, żeńskiego czy nijakiego.

Przymiotniki twarde i miękkie

Przymiotniki czeskie dzielą się na dwie główne grupy ze względu na deklinację: przymiotniki twarde (kończące się na -ý w liczbie pojedynczej rodzaju męskiego) i przymiotniki miękkie (kończące się na -í we wszystkich rodzajach).