Użycie przedimków „a”, „an” i „the” w kontekście

Poprawne stosowanie przedimków ('a', 'an' oraz 'the') to jedno z najczęstszych wyzwań w gramatyce angielskiej. Przedimki dzielimy na nieokreślone ('a', 'an') i określone ('the'). Przedimki nieokreślone 'a'/'an' są używane wyłącznie z rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej, gdy mówimy o czymś ogólnym, nieokreślonym lub wspominamy o tym po raz pierwszy. Wybór między 'a' i 'an' zależy od dźwięku, którym zaczyna się kolejne słowo: 'a' stawiamy przed spółgłoskami (np. 'a university'), a 'an' przed samogłoskami (np. 'an hour').

Przedimek określony 'the' stosuje się z rzeczownikami w liczbie pojedynczej, mnogiej oraz niepoliczalnymi, gdy odnoszą się do konkretnej, unikalnej lub wcześniej wymienionej rzeczy. Jest używany, gdy obaj rozmówcy wiedzą, o jaki obiekt chodzi. Na przykład: 'I saw a cat' (dowolny kot), a potem 'The cat was black' (ten konkretny kot). Zrozumienie tych kontekstów pozwala na płynne mówienie.