Formy przyszłe: Will a Going to w języku angielskim
future forms (will / going to)
Dwie główne konstrukcje do mówienia o przyszłych wydarzeniach i różnice w ich użyciu.
Angielski dysponuje dwoma głównymi sposobami wyrażania przyszłości: 'will + bezokolicznik' oraz 'be going to + bezokolicznik'. Choć oba odnoszą się do przyszłych zdarzeń, niosą odmienne odcienie znaczeniowe. 'Will' jest typowo używane dla spontanicznych decyzji podjętych w chwili mówienia ('I'll help you'), obietnic ('I will always love you'), przewidywań opartych na opinii ('I think it will rain') oraz ofert i próśb. Z kolei 'going to' jest preferowane dla zaplanowanych zamiarów lub decyzji podjętych wcześniej ('I'm going to visit my grandmother this weekend') oraz przewidywań opartych na obecnych przesłankach ('Look at those clouds — it's going to rain').
W wielu sytuacjach 'will' i 'going to' są zamienne, zwłaszcza przy prognozach. Jednak właściwy wybór przekazuje ważny niuans: spontaniczność ('will') lub wcześniej podjęta decyzja ('going to'). Angielski wykorzystuje też Present Continuous ('I'm meeting him at six') i Present Simple ('The train leaves at nine') dla zaplanowanych wydarzeń. Opanowanie wszystkich czterech form pozwala na swobodne mówienie o przyszłości.
Przykłady
I'll call you back in five minutes, I promise.
Oddzwonię do ciebie za pięć minut, obiecuję.
We are going to move to a bigger apartment next month.
Zamierzamy przeprowadzić się do większego mieszkania w przyszłym miesiącu.
Look at those dark clouds — it's going to rain soon.
Spójrz na te ciemne chmury — zaraz będzie padać.
Podobne terminy
Ucz się języka (angielski) w kontekście — darmowy słownik i trening.