Czas warunkowy (Condicional) w języku hiszpańskim
el condicional
Czas warunkowy w języku hiszpańskim służy do wyrażania czynności hipotetycznych, uprzejmych próśb oraz przyszłości w przeszłości.
Czas warunkowy (el condicional) w języku hiszpańskim odpowiada polskiemu trybowi przypuszczającemu z cząstką 'by'. Jest to wszechstronny czas używany do opisywania sytuacji hipotetycznych, wyrażania życzeń, formułowania uprzejmych próśb oraz opisywania przyszłości z perspektywy przeszłości (future-in-the-past). Często występuje w okresach warunkowych w połączeniu z trybem łączącym Subjuntivo.
Dużą zaletą hiszpańskiego condicional jest prostota jego tworzenia: w przypadku czasowników regularnych końcówki dodaje się bezpośrednio do bezokolicznika. Końcówki są identyczne dla wszystkich trzech grup (-ar, -er, -ir) i brzmią: -ía, -ías, -ía, -íamos, -íais, -ían (z akcentem na 'i'). Czasowniki nieregularne w condicional mają te same tematy, co w czasie przyszłym Futuro (np. 'tener' zmienia się w 'tendría').
Opanowanie tego czasu pozwala na formułowanie uprzejmych zapytań (np. '¿Podría ayudarme?' - Czy mógłby mi Pan pomóc?).
Przykłady
Si tuviera más dinero, viajaría por todo el mundo.
Gdybym miał więcej pieniędzy, podróżowałbym po całym świecie.
¿Podría decirme dónde está la estación, por favor?
Czy mógłby mi Pan powiedzieć, gdzie jest stacja, proszę?
Pensé que ellos llegarían más temprano hoy.
Myślałem, że oni przyjadą dzisiaj wcześniej.
Podobne terminy
Ucz się języka (hiszpański) w kontekście — darmowy słownik i trening.