Czas przeszły złożony (Pretérito perfecto compuesto) w hiszpańskim

Czas przeszły złożony w języku hiszpańskim (pretérito perfecto compuesto) to czas używany do opisywania czynności z przeszłości, które mają związek z teraźniejszością. Zazwyczaj stosuje się go do czynności zakończonych w okresie czasu, który jeszcze trwa (np. 'dzisiaj' lub 'w tym tygodniu') oraz do opisywania doświadczeń życiowych. Tworzy się go przez połączenie czasownika posiłkowego 'haber' w czasie teraźniejszym z imiesłowem (participio) czasownika głównego.

Odmiana czasownika 'haber' w czasie teraźniejszym to: 'he', 'has', 'ha', 'hemos', 'habéis', 'han'. Imiesłów bierny tworzy się przez dodanie końcówki '-ado' dla czasowników na -ar oraz '-ido' dla -er i -ir. Na przykład: 'he hablado' (mówiłem) i 'hemos comido' (jedliśmy). Niektóre czasowniki mają nieregularne imiesłowy, np. 'abrir' (abierto) czy 'escribir' (escrito).

Warto pamiętać, że czasownik posiłkowy i imiesłów nie mogą być rozdzielone żadnymi słowami, np. zaimkami czy przysłówkami. Pretérito perfecto jest niezwykle popularne w Hiszpanii do mówienia o niedawnych wydarzeniach, podczas gdy w Ameryce Łacińskiej częściej używa się czasu przeszłego prostego. Opanowanie tego czasu jest niezbędne do łączenia przeszłości z teraźniejszością.