Grupy czasowników japońskich (1, 2 i 3)

W języku japońskim wszystkie czasowniki klasyfikuje się do jednej z trzech grup na podstawie ich formy słownikowej. Przypisanie do grupy decyduje o sposobie tworzenia form grzecznościowych, czasu przeszłego oraz przeczeń. Czasowniki grupy 1. (tzw. Godan) kończą się w formie słownikowej na samogłoskę z rzędu „u” (np. 'u', 'ku', 'su', 'ru'). Podczas tworzenia formy grzecznościowej ta końcowa samogłoska zamienia się na odpowiedni dźwięk z rzędu „i” przed dodaniem końcówki '-masu' (np. 'iku' zmienia się w 'ikimasu').

Czasowniki grupy 2. (tzw. Ichidan) kończą się w formie słownikowej na sylaby '-iru' lub '-eru' (np. 'taberu' lub 'miru'). Odmiana czasowników z tej grupy jest bardzo prosta: wystarczy odrzucić końcowe '-ru' i dodać odpowiednią końcówkę (np. 'taberu' zmienia się w 'tabemasu'). Grupa 3. obejmuje tylko dwa czasowniki nieregularne: 'kuru' (przychodzić) oraz 'suru' (robić). Odmieniają się one nieregularnie i należy nauczyć się ich na pamięć (np. 'shimasu' i 'kimasu').