Czas przyszły w języku polskim
czas przyszły
Czas przyszły w języku polskim ma formę prostą lub złożoną, w zależności od aspektu czasownika.
Czas przyszły w języku polskim jest ściśle związany z aspektem czasownika. Wyróżnia się czas przyszły prosty dla czasowników dokonanych oraz czas przyszły złożony dla czasowników niedokonałych. To rozróżnienie wpływa na budowę formy czasownika.
Dla czasowników dokonanych czas przyszły tworzy się poprzez prostą odmianę czasownika w formach osobowych (np. 'zrobić' -> 'zrobię'). Dla czasowników niedokonałych czas przyszły ma formę złożoną. Tworzy się go za pomocą osobowych form czasownika posiłkowego 'być' (będę, będziesz, będzie...) połączonych z bezokolicznikiem czasownika głównego (np. 'będę robić') lub z imiesłowem przeszłym czasownika głównego (np. 'będę robił'). Obie te formy złożone są poprawne gramatycznie i stosowane zamiennie.
Opanowanie obu form czasu przyszłego jest kluczowe do poprawnego mówienia po polsku o planach i intencjach. Warto dodać, że forma z imiesłowem przeszłym informuje nas dodatkowo o rodzaju gramatycznym osoby mówiącej (np. 'będę robił' - rodzaj męski, 'będę robiła' - rodzaj żeński). Jest to cecha charakterystyczna dla języków słowiańskich.
Przykłady
Jutro napiszę ten ważny list do szefa.
Jutro napiszę ten ważny list do szefa. (czas przyszły prosty)
W przyszłym tygodniu będziemy uczyć się języka polskiego.
W przyszłym tygodniu będziemy uczyć się języka polskiego. (czas przyszły złożony z bezokolicznikiem)
Będę pracował w tym biurze od poniedziałku.
Będę pracował w tym biurze od poniedziałku. (czas przyszły złożony z imiesłowem)
Podobne terminy
Ucz się języka (polski) w kontekście — darmowy słownik i trening.