Narzędnik (przypadek) w języku polskim

Narzędnik to piąty przypadek w polskiej deklinacji. Odpowiada na pytania 'kim?' i 'czym?'. Jedną z jego głównych funkcji jest określanie narzędzia lub środka służącego do wykonania danej czynności (np. 'pisać długopisem'). Narzędnik jest także obowiązkowo używany przy określaniu zawodu, roli społecznej lub narodowości po czasowniku łącznikowym 'być' (być). Na przykład w zdaniu 'Jestem nauczycielem' rzeczownik występuje w narzędniku.

Ponadto narzędnik występuje po określonych przyimkach, zwłaszcza określających położenie przestrzenne oraz towarzystwo: 'z' (z), 'pod' (pod), 'nad' (nad), 'przed' (przed), 'za' (za) oraz 'między' (między). Końcówki rzeczowników w tym przypadku są bardzo regularne: rodzaj męski i nijaki liczby pojedynczej otrzymują końcówkę '-em', natomiast rodzaj żeński końcówkę '-ą'. Przymiotniki kończą się na '-ym/-im' w rodzaju męskim/nijakim oraz na '-ą' w rodzaju żeńskim. Ułatwia to opanowanie odmiany.