Tryb rozkazujący w języku polskim

Tryb rozkazujący w języku polskim służy do wyrażania bezpośrednich rozkazów, próśb lub instrukcji. Odmienia się tylko przez wybrane osoby: drugą osobę liczby pojedynczej (ty), drugą osobę liczby mnogiej (wy) oraz pierwszą osobę liczby mnogiej (my). Do tworzenia rozkazów w trzeciej osobie (on, ona, oni) używa się partykuły 'niech' oraz formy czasu teraźniejszego lub przyszłego.

Forma trybu rozkazującego zależy od koniugacji czasownika. W drugiej osobie liczby pojedynczej (ty) formę tworzy się najczęściej przez odrzucenie końcówki czasu teraźniejszego, co daje czysty temat czasownika (np. 'czytasz' -> 'czytaj!'). W wielu czasownikach dochodzi do oboczności samogłoskowych lub spółgłoskowych (mówić -> mów!). Formy dla 'my' i 'wy' tworzy się poprzez dodanie końcówek '-my' i '-cie' do formy dla osoby 'ty' (czytajmy!, czytajcie!).

Rozkazy przeczące tworzy się przez dodanie słowa 'nie' przed czasownikiem (np. 'nie czytaj!'). Aspekt czasownika również gra ważną rolę w trybie rozkazującym.