Zaimki względne w języku polskim
zaimki względne
Zaimki takie jak 'który' służące do łączenia zdań podrzędnych przydawkowych ze zdaniem głównym, odmienne przez rodzaje, liczby i przypadki.
Zaimki względne w języku polskim służą do wprowadzania zdań podrzędnych przydawkowych, które opisują rzeczownik ze zdania głównego. Najpopularniejszym zaimkiem względnym jest 'który'. Ponieważ pełni on rolę przymiotnikową, musi zgadzać się w rodzaju i liczbie z rzeczownikiem, do którego się odnosi. Przypadek gramatyczny zaimka zależy jednak od jego funkcji w zdaniu podrzędnym. Na przykład w wyrażeniu 'kobieta, którą lubię' zaimek 'którą' jest w bierniku liczby pojedynczej rodzaju żeńskiego, ponieważ czasownik 'lubić' wymaga biernika.
Inne zaimki względne to 'kto' i 'co', używane w odniesieniu do ogólnych pojęć lub osób, oraz 'czyj' (oznaczający przynależność). Jeśli w zdaniu podrzędnym występuje przyimek, stawia się go na samym początku zdania podrzędnego, bezpośrednio przed zaimkiem (np. 'książka, o której rozmawiamy'). Ponieważ polskie zaimki względne odmieniają się przez wszystkie siedem przypadków, opanowanie ich odmiany jest kluczowe do poprawnego budowania zdań złożonych.
Przykłady
To jest dziewczyna, o której ci wczoraj opowiadałem.
To jest dziewczyna, o której ci wczoraj opowiadałem.
Kupiliśmy dom, który ma duży ogród.
Kupiliśmy dom, który ma duży ogród.
Człowiek, z którym rozmawiasz, jest moim wujem.
Człowiek, z którym rozmawiasz, jest moim wujem.
Podobne terminy
Ucz się języka (polski) w kontekście — darmowy słownik i trening.