Tryb przypuszczający Konjunktiv II w języku niemieckim
der Konjunktiv II
Konjunktiv II to tryb używany do wyrażania życzeń, sytuacji hipotetycznych, marzeń lub uprzejmych próśb.
Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) w języku niemieckim służy do wyrażania sytuacji hipotetycznych, życzeń, marzeń, uprzejmych próśb oraz warunków niemożliwych do spełnienia. Odpowiada polskiemu trybowi przypuszczającemu z cząstką „by” (np. „Gdybym miał pieniądze, kupiłbym dom”). Pozwala on również na zmiękczenie tonu wypowiedzi, co nadaje prośbom charakter bardzo dyplomatyczny.
Dla większości czasowników Konjunktiv II tworzy się za pomocą formy würde (odmienionej odpowiednio do osoby) oraz bezokolicznika stojącego na końcu zdania (np. ich würde gehen). Jednak czasowniki pomocnicze (sein -> wäre, haben -> hätte) oraz modalne (können -> könnte, müssen -> müsste) tworzą ten tryb samodzielnie, poprzez dodanie przegłosu (umlautu) do tematu czasu przeszłego Präteritum.
Używaj Konjunktiv II w zdaniach warunkowych (zazwyczaj zaczynających się od wenn), w życzeniach (np. Ich hätte gerne einen Kaffee) lub uprzejmych zapytaniach (Könnten Sie mir helfen?). Częstym błędem jest łączenie würde z czasownikami pomocniczymi (np. mówienie ich würde haben zamiast poprawnego ich hätte).
Przykłady
Wenn ich mehr Zeit hätte, würde ich eine neue Sprache lernen.
Gdybym miał więcej czasu, uczyłbym się nowego języka.
Könnten Sie mir bitte den Weg zum Bahnhof zeigen?
Czy mógłby pan pokazać mi drogę do dworca?
Ich hätte gerne einen Kaffee und ein Stück Kuchen.
Poproszę kawę i kawałek ciasta.
An deiner Stelle würde ich diese teure Wohnung nicht mieten.
Na twoim miejscu nie wynajmowałbym tego drogiego mieszkania.
Wenn er doch nur gestern gekommen wäre!
Gdyby on tylko wczoraj przyszedł!
Podobne terminy
Ucz się języka (niemiecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.