Czasowniki modalne w języku niemieckim
die Modalverben
Czasowniki modalne wyrażają umiejętność, konieczność, pozwolenie lub chęć, modyfikując znaczenie czasownika głównego.
Czasowniki modalne (Modalverben) w języku niemieckim modyfikują znaczenie innego czasownika, wyrażając umiejętność, pozwolenie, obowiązek, chęć lub prawdopodobieństwo. W niemieckim wyróżniamy sześć czasowników modalnych: können (móc/potrafić), müssen (musieć), dürfen (mieć pozwolenie), sollen (mieć powinność), wollen (chcieć) oraz möchten (chcieć/chciałbym, który jest formą Konjunktiv II od mögen).
Podczas odmiany w czasie teraźniejszym czasowniki modalne zmieniają samogłoskę rdzeniową w liczbie pojedynczej (z wyjątkiem sollen) oraz nie przyjmują końcówek osobowych w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej (np. ich kann, er kann). W zdaniu głównym czasownik modalny stoi na drugiej pozycji i odmienia się, natomiast czasownik główny występuje w bezokoliczniku na samym końcu zdania.
Czasowniki modalne są niezbędne w codziennej komunikacji. Najczęstszym błędem uczniów jest odmienianie obu czasowników w zdaniu (np. mówienie ich kann spreche Deutsch zamiast ich kann Deutsch sprechen). Innym częstym błędem jest dodawanie końcówki -t w trzeciej osobie liczby pojedynczej, co prowadzi do błędnych form takich jak er musst lub sie kannt zamiast poprawnych er muss i sie kann.
Przykłady
Hier darf man leider nicht mit dem Auto parken.
Tutaj niestety nie wolno parkować samochodu.
Kannst du mir bitte das Salz geben?
Czy możesz podać mi sól?
Ich möchte heute Abend lieber zu Hause bleiben.
Wolałbym dzisiaj wieczorem zostać w domu.
Er muss jeden Tag um sechs Uhr aufstehen.
On musi codziennie wstawać o szóstej.
Wir wollen nächstes Jahr nach Japan reisen.
Chcemy pojechać do Japonii w przyszłym roku.
Podobne terminy
Ucz się języka (niemiecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.