Zaimki względne w języku niemieckim

Zaimki względne (die Relativpronomen) w języku niemieckim służą do wprowadzania zdań podrzędnych przydawkowych, które dostarczają dodatkowych informacji o rzeczowniku ze zdania głównego. Wybór odpowiedniego zaimka zależy od rodzaju i liczby rzeczownika, do którego się odnosi, a także od przypadku gramatycznego, który wynika z roli zaimka w zdaniu podrzędnym. Większość niemieckich zaimków względnych wygląda tak samo jak rodzajniki określone (der, die, das), z wyjątkiem dopełniacza (dessen, deren, dessen) oraz celownika liczby mnogiej (denen).

Jeśli zaimek względny łączy się z przyimkiem, przyimek ten stawia się bezpośrednio przed zaimkiem na początku zdania podrzędnego. Przypadek zaimka jest wtedy określany przez wymagania tego przyimka. Na przykład w zdaniu 'Der Mann, mit dem ich spreche' przyimek 'mit' wymaga celownika, więc zaimek rodzaju męskiego przyjmuje formę 'dem'. Opanowanie zaimków względnych jest kluczem do tworzenia złożonych, opisowych zdań i płynnego łączenia myśli.