Mianownik (Nominativ) w języku niemieckim
der Nominativ
Mianownik to podstawowa forma rzeczownika używana do określenia podmiotu w zdaniu.
Mianownik (Nominativ) w gramatyce niemieckiej to przypadek podmiotu, oznaczający osobę lub rzecz wykonującą czynność. Jest to podstawowa, słownikowa forma rzeczowników, zaimków, rodzajników i przymiotników. Odpowiada na pytania Wer? (Kto?) dla osób oraz Was? (Co?) dla przedmiotów i pojęć nieożywionych.
W mianowniku rodzajniki określone mają formy der (męski), die (żeński), das (nijaki), die (liczba mnoga), a nieokreślone — ein, eine, ein (brak w liczbie mnogiej). Końcówki przymiotników zależą od rodzaju deklinacji: w deklinacji mocnej przymiotniki przyjmują końcówki -er (męski), -e (żeński), -es (nijaki) i -e (liczba mnoga), natomiast w deklinacji słabej po rodzajniku określonym — końcówkę -e w liczbie pojedynczej oraz -en w liczbie mnogiej.
Oprócz pełnienia roli podmiotu, mianownik jest używany jako orzecznik po czasownikach posiłkowych takich jak sein (być), werden (zostać), bleiben (pozostać) i scheinen (wydawać się). Częstym błędem uczniów jest stosowanie biernika po czasowniku sein (np. Er ist einen netten Mann zamiast poprawnego Er ist ein netter Mann).
Przykłady
Der Lehrer erklärt die deutsche Grammatik.
Nauczyciel wyjaśnia niemiecką gramatykę.
Wer hat diese Frage heute gestellt?
Kto zadał dzisiaj to pytanie?
Das ist ein sehr interessantes Buch.
To jest bardzo ciekawa książka.
Er bleibt ein treuer Freund für mich.
On pozostaje dla mnie wiernym przyjacielem.
Das neue Auto steht vor dem Haus.
Nowy samochód stoi przed domem.
Podobne terminy
Ucz się języka (niemiecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.