Celownik (Dativ) w języku niemieckim
der Dativ
Celownik jest używany do określenia dopełnienia dalszego, oznaczającego odbiorcę czynności.
Celownik (Dativ) w języku niemieckim pełni rolę dopełnienia dalszego. Zazwyczaj wskazuje na odbiorcę czynności lub osobę, która na niej korzysta, odpowiadając na pytanie Wem? (Komu?). Dativ jest również wymagany po określonych czasownikach, przyimkach rządzących celownikiem oraz przy określaniu statycznego położenia (pytanie „gdzie?”).
W celowniku zmianie ulegają wszystkie rodzajniki. W liczbie pojedynczej rodzajnik określony dla rodzaju męskiego i nijakiego zmienia się w dem (nieokreślony: einem), natomiast dla rodzaju żeńskiego zmienia się w der (nieokreślony: einer). W liczbie mnogiej rodzajnik określony zmienia się w den, a sam rzeczownik w liczbie mnogiej otrzymuje dodatkową końcówkę -n (np. den Kindern), o ile forma ta nie kończy się już na -n lub -s.
Celownik występuje obowiązkowo po czasownikach takich jak helfen, danken, gehören, gefallen, po przyimkach celownika (aus, bei, mit, nach, seit, von, zu) oraz po przyimkach dwukierunkowych przy określaniu miejsca (gdzie?). Najczęstszym błędem uczniów jest stosowanie biernika (Akkusativ) przy określaniu położenia statycznego (np. mówienie Ich bin in das Zimmer zamiast Ich bin in dem Zimmer).
Przykłady
Kannst du mir bei den Hausaufgaben helfen?
Czy możesz mi pomóc w lekcjach?
Das Buch gehört dem jungen Studenten dort.
Książka należy do tamtego młodego studenta.
Nach dem Unterricht gehen wir mit den Freunden ins Café.
Po lekcjach idziemy z przyjaciółmi do kawiarni.
Seit einem Jahr wohne ich bei meinen Eltern in München.
Od roku mieszkam u moich rodziców w Monachium.
Gefällt dir das Essen in diesem Restaurant?
Czy podoba ci się jedzenie w tej restauracji?
Podobne terminy
Ucz się języka (niemiecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.