Konstrukcja ciągła "estar + gerundio"

Konstrukcja ciągła w języku hiszpańskim jest tworzona przez odmienienie czasownika posiłkowego estar w odpowiednim czasie i dodanie formy gerundio (imiesłowu współczesnego) czasownika głównego. Służy do podkreślenia, że dana czynność odbywa się dokładnie w tym momencie, w chwili mówienia. W przeciwieństwie do angielskiego, nie stosuje się jej do planów na przyszłość ani stałych nawyków, lecz wyłącznie do procesów w toku.

Aby utworzyć gerundio, odrzucamy końcówkę bezokolicznika i dodajemy końcówkę -ando dla czasowników na -AR (np. hablar to hablando) lub -iendo dla czasowników na -ER i -IR (np. comer to comiendo, vivir to viviendo). Czasowniki nieregularne mogą zmieniać samogłoskę rdzeniową (np. decir staje się diciendo, a dormir to durmiendo), natomiast te z samogłoską przed końcówką przyjmują -yendo (np. leer to leyendo).

Używaj tej konstrukcji do opisania tego, co dzieje się teraz, np. Estoy cocinando (Teraz gotuję). Częstym błędem popełnianym przez osoby uczące się jest używanie jej do planowania przyszłości, np. mówienie Estoy viajando mañana zamiast poprawnego Viajo mañana (Wyjeżdżam jutro). Innym błędem jest stosowanie jej do opisywania stałych stanów życiowych.