Czas przyszły prosty (Futuro simple) w języku hiszpańskim

Czas przyszły prosty (el futuro simple) w języku hiszpańskim służy do mówienia o przyszłych wydarzeniach, tworzenia prognoz oraz wyrażania przypuszczeń lub prawdopodobieństwa w teraźniejszości. W przeciwieństwie do angielskiego, który używa czasownika posiłkowego 'will', hiszpański tworzy czas przyszły przez dodanie odpowiednich końcówek bezpośrednio do bezokolicznika. Wszystkie trzy grupy czasowników (-ar, -er, -ir) dzielą te same końcówki.

Końcówki te to: '-é', '-ás', '-á', '-emos', '-éis', '-án'. Na przykład dla czasownika 'hablar' formy to 'hablaré', 'hablarás', 'hablará' itd. O ile czasowniki regularne po prostu dodają te końcówki do bezokolicznika, niektóre popularne czasowniki mają nieregularne tematy. Czasowniki takie jak 'tener' (tendr-), 'hacer' (har-) i 'decir' (dir-) muszą być zapamiętane wraz z ich tematami.

Oprócz działań w przyszłości, czas ten jest często używany do robienia założeń dotyczących teraźniejszości. Na przykład zdanie '¿Qué hora será?' oznacza 'Ciekawe, która jest godzina?'. Opanowanie tego czasu pozwala na swobodne rozmawianie o planach, obietnicach i prognozach.