Zaimki dopełnienia w języku hiszpańskim
los pronombres de objeto
Hiszpańskie zaimki dopełnienia zastępują dopełnienia bliższe i dalsze, zmieniając pozycję w zależności od struktury czasownika.
W języku hiszpańskim zaimki dopełnienia bliższego (lo, la, los, las) i dalszego (me, te, le, nos, os, les) służą do zastępowania rzeczowników w celu unikania powtórzeń. Dopełnienie bliższe odnosi się do obiektu czynności, natomiast dalsze wskazuje odbiorcę czynności. Kluczową regułą jest ich szyk w zdaniu.
Zazwyczaj zaimki stawia się bezpośrednio przed odmienionym czasownikiem (np. 'Yo te lo doy' - Daję ci to). W przypadku użycia obu zaimków jednocześnie, zaimek dopełnienia dalszego zawsze stoi przed zaimkiem dopełnienia bliższego (IOP + DOP). Istotna jest także zasada 'se': jeśli oba zaimki są w trzeciej osobie (np. 'le lo' lub 'les la'), zaimek dopełnienia dalszego 'le/les' zmienia się w 'se' dla ułatwienia wymowy (np. 'Se lo doy'). Zaimki mogą też łączyć się z końcem bezokolicznika, gerundio lub twierdzącego trybu rozkazującego (np. 'dámelo').
Opanowanie zaimków dopełnienia jest warunkiem płynnego mówienia po hiszpańsku. Zrozumienie zasad ich szyku pozwala na unikanie kalk językowych.
Przykłady
¿Quieres el libro? Sí, te lo compraré mañana.
Chcesz tę książkę? Tak, kupię ci ją jutro.
Ella escribió una carta a sus padres и se la envió por correo.
Napisała list do swoich rodziców i wysłała im go pocztą.
No puedo decírtelo ahora, tienes que esperarme.
Nie mogę ci tego teraz powiedzieć, musisz na mnie poczekać.
Podobne terminy
Ucz się języka (hiszpański) w kontekście — darmowy słownik i trening.