Czasowniki typu "gustar" (de afección)

Czasowniki wyrażające odczucia (los verbos de afección), z których najbardziej znanym jest gustar (podobać się / smakować), działają w języku hiszpańskim inaczej niż w języku polskim. Zamiast konstrukcji „Ja lubię książki”, w hiszpańskim mówimy „Mnie podobają się książki” (me gustan los libros). Rzecz wywołująca uczucie jest gramatycznym podmiotem zdania.

Ponieważ to rzecz lub czynność jest podmiotem, czasownik odmienia się w zależności od niej — występuje niemal wyłącznie w 3. osobie liczby pojedynczej (gusta) lub mnogiej (gustan). Osoba odczuwająca jest wyrażana za pomocą zaimka dopełnienia dalszego (me, te, le, nos, os, les). W celu doprecyzowania lub podkreślenia osoby stosuje się na początku konstrukcję z przyimkiem a (np. a Juan le gusta viajar).

Najczęstszym błędem uczniów jest odmienianie czasownika gustar w zgodzie z osobą (np. mówienie yo gusto la música zamiast me gusta la música). Innym błędem jest pomijanie zaimka le/les przy podawaniu imienia lub rzeczownika (np. pisanie a María gusta el chocolate zamiast a María le gusta el chocolate). Inne czasowniki z tej grupy to np. encantar (uwielbiać), importar (mieć znaczenie) czy doler (boleć).