Japoński język grzecznościowy: Sonkeigo a Kenjougo
敬語 (けいご)
Różnica między mową szacunku (sonkeigo) dla wyrażenia szacunku innym a mową skromną (kenjougo) dla uniżenia siebie.
Keigo (język grzecznościowy) w języku japońskim dzieli się na kilka podkategorii, z których najważniejsze to Sonkeigo (mowa szacunku) i Kenjougo (mowa skromna). Sonkeigo służy do opisywania czynności innych osób, zwłaszcza przełożonych, klientów lub osób starszych, aby okazać im szacunek. W Sonkeigo czasowniki są modyfikowane, aby podnieść status wykonawcy. Na przykład 'suru' (robić) staje się 'nasaru', a 'taberu' (jeść) staje się 'meshiagaru'.
Z drugiej strony, Kenjougo to mowa skromna używana do opisywania własnych czynności lub czynności osób z własnej grupy (rodziny, firmy) w rozmowie z kimś z zewnątrz. W Kenjougo mówiący obniża swój własny status, aby okazać szacunek słuchaczowi. Na przykład 'suru' staje się 'itasu', a 'taberu' staje się 'itadaku'.
Mylenie tych form, np. używanie Sonkeigo do własnych czynności, brzmi arogancko. Nauka stosowania Sonkeigo i Kenjougo jest kluczowa w sytuacjach biznesowych i oficjalnych w Japonii. Opanowanie tych struktur to ważny krok dla zaawansowanych.
Przykłady
社長がコーヒーを召し上がります。(Shachou ga koohii o meshiagaru.)
Prezes firmy pije kawę (używając Sonkeigo).
私が報告書をお渡しいたします。(Watashi ga houkokusho o owatashi itashimasu.)
Ja przekażę raport (używając Kenjougo).
お客様が会社にいらっしゃいました。(Okyakusama ga kaisha ni irasshaimashita.)
Klient przybył do firmy (używając Sonkeigo).
Podobne terminy
Ucz się języka (japoński) w kontekście — darmowy słownik i trening.