Mianownik (Nominativ: Ko? Šta?) w języku serbskim
Nominative Case (1. padež – Nominativ)
Podstawowa forma słownikowa odpowiadająca na pytania Ko? (Kto?) i Šta? (Co?), oznaczająca podmiot zdania i orzecznik.
*Mianownik (Nominativ: Ko? Šta?) w języku serbskim: - Podmiot zdania i orzecznik: Petar je student (Piotr jest studentem). - Końcówki w lp: m. spółgłoska (grad), ż. -a (kuća), nij. -o/-e (selo, more). - Końcówki w lm: m. -i (gradovi, studenti), ż. -e (kuće), nij. -a (sela*). - Czasownik zgadza się z mianownikiem w osobie i liczbie.
Przykłady
Novi studenti marljivo uče srpski jezik u biblioteci svakog dana.
Nowi studenci pilnie uczą się języka serbskiego w bibliotece każdego dnia.
Ova stara istorijska zgrada u centru grada je nacionalni muzej.
Ten stary zabytkowy budynek w centrum miasta jest muzeum narodowym.
Sunce sija jarko i osvetljava celo prelepo planinsko selo.
Słońce świeci jasno i oświetla całą piękną górską wieś.
Moj stariji brat je uspešan inženjer u međunarodnoj kompaniji.
Mój starszy brat jest odnoszącym sukcesy inżynierem w firmie międzynarodowej.
Podobne terminy
Ucz się języka (sr) w kontekście — darmowy słownik i trening.