Spójnik 'ki' oraz przyrostek względny '-ki' w języku tureckim
Conjunction and Suffix -ki
Spójnik 'ki' pisze się osobno (biliyorum ki = wiem, że); niezmienna końcówka '-ki' łączy się z miejscownikiem i dopełniaczem (masadaki, benimki).
W języku tureckim występują dwa odmienne byty ki:
1. Spójnik ki (pisany rozłącznie): oznacza 'że', 'tak... że': Biliyorum ki geleceksin (Wiem, że przyjdziesz). 2. Przyrostek -ki (pisany łącznie): nie podlega harmonii samogłosek (wyjątki: dünkü, bugünkü): - Z miejscownikiem: masadaki kitap (książka na stole), odadaki masa (stół w pokoju). - Z dopełniaczem: benimki (mój / moja rzecz), seninki (twój).
Pisownia rozłączna vs łączna to fundamentalna zasada ortograficzna.
Przykłady
Masanın üzerindeki anahtarları alıp hızla evden çıktı.
Wziął klucze leżące na stole i szybko wyszedł z domu.
Benim arabam tamirde, bu yüzden bugün seninkini kullanabilir miyiz?
Mój samochód jest w naprawie, więc czy możemy dziś skorzystać z twojego?
O kadar çok yoruldu ki koltukta hemen uyuyakaldı.
Był tak bardzo zmęczony, że natychmiast zasnął w fotelu.
Dünkü sınav düşündüğümüzden çok daha kolay geçti.
Wczorajszy egzamin poszedł znacznie łatwiej, niż myśleliśmy.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.