Przyrostki dzierżawcze w języku tureckim
Possessive Suffixes (-im, -in, -i...)
Przyrostki dzierżawcze dołączają się do rzeczowników, wyrażając przynależność (evim = mój dom, evin = twój dom, evi = jego dom).
Przyrostki dzierżawcze (İyelik Ekleri) wskazują właściciela przedmiotu: - 1. os. lp. (mój): -(I)m (evim, arabam) - 2. os. lp. (twój): -(I)n (evin, araban) - 3. os. lp. (jego/jej): -(s)I (evi, arabası) - 1. os. lm. (nasz): -(I)mIz (evimiz, arabamız) - 2. os. lm. (wasz): -(I)nIz (eviniz, arabanız) - 3. os. lm. (ich): -lArI (evleri, arabaları).
Po samogłoskach 3. osoba lp. przyjmuje łącznik s (anne-s-i). Po spółgłoskach zachodzi udźwięcznienie (köpek → köpeğim).
Po końcówce dzierżawczej 3. osoby przed przypadkiem wstawia się spółgłoskę n: evinde (w jego domu), arabasına (do jego auta).
Przykłady
Yeni aldığım arabam çok az yakıt tüketiyor.
Mój nowo kupiony samochód zużywa bardzo mało paliwa.
Öğretmenimiz bizim ödevlerimizi kontrol etti.
Nasz nauczyciel sprawdził nasze zadania domowe.
Ali kardeşinin doğum günü için güzel bir hediye seçti.
Ali wybrał ładny prezent na urodziny swojego brata.
Evinizde misafirler için rahat bir oda var mı?
Czy w waszym domu jest wygodny pokój dla gości?
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.