Złożenia rzeczownikowe (izafet) w języku tureckim
Noun Compounds and Izafet (Ad Tamlamaları)
Język turecki łączy rzeczowniki w konstrukcje określone (kapının kolu), nieokreślone (kapı kolu) oraz łańcuchowe.
Złożenia rzeczownikowe (izafet) (İsim Tamlamaları) łączą rzeczowniki w związki przynależności lub przynależności gatunkowej:
1. Izafet określony (Belirtili): konkretny posiadacz (dopełniacz -ın/-nin) + posiadany przedmiot (końcówka dzierżawcza -ı/-sı): müdürün arabası (samochód dyrektora). 2. Izafet nieokreślony (Belirtisiz): pierwszy wyraz bez końcówki + drugi z końcówką dzierżawczą -ı/-sı: otobüs durağı (przystanek autobusowy), elma suyu (sok jabłkowy). 3. Izafet łańcuchowy (Zincirleme): okul müdürünün odası (gabinet dyrektora szkoły).
Przed kolejnym przypadkiem zawsze dodaje się spółgłoskę n: çay bardağında (w szklance do herbaty).
Przykłady
Otobüs durağında yaklaşık yirmi dakika bekledik.
Czekaliśmy na przystanku autobusowym około dwudziestu minut.
Evin kapısını kilitleyip anahtarı çantama koydum.
Zamknąłem drzwi domu i schowałem klucz do torby.
Günün yorgunluğunu sıcak bir Türk kahvesi ile attık.
Zrzuciliśmy zmęczenie dnia filiżanką gorącej kawy po turecku.
Okul müdürünün odasında önemli bir veli toplantısı yapıldı.
W gabinecie dyrektora szkoły odbyło się ważne zebranie rodziców.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.