Mała harmonia samogłosek w języku tureckim
Minor Vowel Harmony (I-Type)
Czterowariantowa harmonia samogłosek decyduje o doborze samogłosek wysokich (ı, i, u, ü) na podstawie pozycji języka i zaokrąglenia warg.
Mała harmonia samogłosek (Küçük Ünlü Uyumu) to reguła czterowariantowa decydująca o doborze samogłosek wysokich -I (ı, i, u, ü) w tureckich przyrostkach. Schemat opiera się na pozycji języka i zaokrągleniu warg: a, ı → ı; e, i → i; o, u → u; ö, ü → ü.
Zasada ta rządzi partykułą pytajną (mı/mi/mu/mü), biernikiem (-ı/-i/-u/-ü), czasem przeszłym (-dı/-di/-du/-dü) oraz zaimkami dzierżawczymi (-ım/-im/-um/-üm). Przykłady: kapı → kapıyı, ev → evim, okul → okulu, göz → gözüm.
Typowym błędem jest brak zaokrąglenia samogłoski po o/u (np. doktorim zamiast doktorum).
Przykłady
Bu akşam sinemaya gidiyor musun?
Idziesz dziś wieczorem do kina?
Yeni aldığım telefonu çok beğendim.
Bardzo polubiłem telefon, który niedawno kupiłem.
Doktorum bana dinlenmemi tavsiye etti.
Mój lekarz poradził mi odpocząć.
Gözümdeki ağrı sonunda tamamen geçti.
Ból w oku w końcu całkowicie minął.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.