udržateľnosť

Zdolność do utrzymania czegoś. Sposób skonfigurowania cywilizacji i działalności człowieka tak, aby społeczeństwo, jego członkowie i gospodarki były w stanie zaspokoić swoje potrzeby i wyrazić swój największy potencjał w teraźniejszości, przy jednoczesnym zachowaniu różnorodności biologicznej i naturalnych ekosystemów, planowaniu i działaniu na rzecz możliwości zachowania tych niezbędnych zasobów dla przyszłych pokoleń. Zdolność do utrzymania przedsiębiorstwa w dłuższej perspektywie, czyli stanu częściowo zależnego od rentowności obecnie lub w perspektywie krótkoterminowej, ale w szerszym zakresie niż od niej; obejmuje aspekty prawdopodobnej ścieżki prowadzącej do ostatecznej rentowności (w przypadku start-upu) i zrównoważonego rozwoju ekologicznego (na przykład długoterminowa zależność przemysłu drzewnego od ochrony i odnawiania lasów lub rybołówstwa od żywotnych zasobów rybnych).