Alt Bağlaçlar

İspanyolcadaki ikincil bağlaçlar (las conjunciones subordinantes) bağımlı bir cümleyi bir ana cümleye bağlar. Neden (porque), amaç (para que), durum (si), imtiyaz (aunque) ve zaman (cuando) gibi çeşitli mantıksal ilişkileri ifade ederler. Bağlaç seçimi, bağımlı cümlenin belirtme kipi mi yoksa dilek kipi mi gerektirip gerektirmediğini büyük ölçüde etkiler.

Kesinlik, gerçekler veya nedenleri ifade eden bağlaçlar genellikle gösterge kipini alır (ör. porque, ya que, puesto que). Amacı, niyeti veya varsayımsal durumları ifade eden bağlaçlar her zaman dilek kipi gerektirir (örneğin, para que, a menos que, con tal de que). cuando gibi zamansal bağlaçlar geçmiş veya alışılmış olaylar için gösterge kipini alır, ancak gelecekteki eylemlerden bahsederken dilek kipi gerektirir (ör. cuando llegue, te llamo).

Öğrenciler için en büyük hata, amaç bağlaçlarından sonra gösterge zamirini kullanmaktır (ör. para que lo sepas yerine para que lo sabes demek). Diğer bir hata ise, zaman bağlaçlarının geleceğe projeksiyon yaparken dilek kipi gerektirdiğinin unutulmasıdır (örneğin, cuando venga yerine cuando vendré veya cuando vengo demek).