Mowa zależna (Indirekte Rede) w języku niemieckim
die indirekte Rede
Mowa zależna służy do relacjonowania wypowiedzi, pytań lub poleceń innej osoby.
Mowa zależna (indirekte Rede) w języku niemieckim służy do przytaczania wypowiedzi, pytań lub poleceń innych osób bez stosowania dosłownego cytatu. W oficjalnym języku pisanym, prasie i wiadomościach telewizyjnych stosuje się tryb łączący (Konjunktiv I lub zastępczo Konjunktiv II), co pozwala na zachowanie dystansu i neutralności wobec przekazywanych informacji.
Aby utworzyć mowę zależną, zdanie podrzędne wprowadza się za pomocą spójnika dass (że) lub stosuje się szyk zdania głównego z czasownikiem w trybie Konjunktiv I (np. er sagte, er gehe nach Hause). Jeżeli forma Konjunktiv I pokrywa się z formą trybu oznajmującego, należy zastosować formy Konjunktiv II (np. sie sagten, sie kämen).
Częstym błędem uczniów jest używanie trybu oznajmującego (Indicativ) w oficjalnych tekstach pisanych (np. pisanie er sagte, dass er hat Zeit zamiast er habe Zeit). W języku potocznym forma z trybem oznajmującym jest jednak powszechnie akceptowana. Innym błędem jest nieprawidłowe przekształcanie pytań zależnych za pomocą spójnika ob (czy) lub zaimków pytających.
Przykłady
Der Minister erklärte, die Regierung plane neue Steuerreformen.
Minister wyjaśnił, że rząd planuje nowe reformy podatkowe.
Sie fragte uns, ob wir am Wochenende Zeit für einen Ausflug hätten.
Zapytała nas, czy mamy w weekend czas na wycieczkę.
Er betonte, er habe an der Besprechung gestern nicht teilgenommen.
Podkreślił, że nie brał udziału we wczorajszym spotkaniu.
Sie meinte, sie wolle morgen auf jeden Fall anrufen.
Powiedziała, że w każdym razie chce zadzwonić jutro.
Die Zeitung berichtete, die Quote sei gefallen.
Gazeta poinformowała, że wskaźnik spadł.
Podobne terminy
Ucz się języka (niemiecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.