Konstrukcje bezokolicznikowe z "zu" w języku niemieckim

Konstrukcja bezokolicznikowa z 'zu' (Infinitiv mit zu) to struktura podrzędna służąca do powiązania czynności zależnej ze zdaniem głównym. W tego typu zdaniach podmiot czynności wyrażonej bezokolicznikiem nie jest wymieniany, ponieważ pokrywa się z podmiotem zdania głównego. Słowo 'zu' stawia się bezpośrednio przed bezokolicznikiem na samym końcu zdania. W czasownikach rozdzielnie złożonych 'zu' wchodzi pomiędzy przedrostek a temat czasownika, tworząc jedno słowo (na przykład 'aufzuräumen' od czasownika 'aufräumen').

Konstrukcję tę stosuje się po określonych czasownikach, przymiotnikach i rzeczownikach w zdaniu głównym. Należą do nich czasowniki wyrażające zamiar, nadzieję lub decyzję (takie jak 'hoffen', 'planen', 'versuchen'), wyrażenia bezosobowe z przymiotnikami ('es ist wichtig', 'es ist gesund') oraz rzeczowniki występujące z czasownikiem 'haben' ('Lust haben', 'Zeit haben'). Konstrukcji z 'zu' nie wolno używać po czasownikach modalnych i zmysłów. Ułatwia to budowanie złożonych zdań.