Niemieckie przyimki miejsca i kierunku (Lokalpräpositionen)

Przyimki miejsca i kierunku (Lokalpräpositionen) w języku niemieckim służą do określania położenia (gdzie?) lub kierunku ruchu (dokąd?). Wybór odpowiedniego przypadku po tych przyimkach zależy od natury opisywanej czynności. Statyczne położenie odpowiada na pytanie 'wo?' (gdzie) i zawsze wymaga celownika (Dativ). Z kolei ruch w danym kierunku odpowiada na pytanie 'wohin?' (dokąd) i wymaga użycia biernika (Akkusativ). Zasada ta dotyczy przyimków dwukierunkowych (Wechselpräpositionen), takich jak 'in', 'an', 'auf', 'unter', 'über', 'vor', 'hinter', 'neben' oraz 'zwischen'.

Istnieją również przyimki, które z zasady łączą się tylko z jednym przypadkiem. Na przykład 'zu' (do) oraz 'nach' (do krajów/miast) zawsze wymagają celownika do wyrażenia kierunku. Z kolei przyimek 'durch' (przez) zawsze łączy się z biernikiem. Czasowniki wyrażające stan spoczynku ('liegen', 'stehen', 'sitzen') łączą się z celownikiem, podczas gdy czasowniki określające zmianę położenia ('legen', 'stellen', 'setzen') łączą się z biernikiem.