Imiesłowy w języku niemieckim (Partizip I i Partizip II)

W języku niemieckim wyróżniamy dwa imiesłowy: Partizip I (imiesłów czasu teraźniejszego) oraz Partizip II (imiesłów czasu przeszłego). Oba mogą pełnić funkcję przymiotników i odmieniać się według typowych reguł przed rzeczownikami. Partizip I wyraża czynność ciągłą, aktywną, odbywającą się jednocześnie z czynnością zdania głównego. Tworzy się go w bardzo prosty sposób poprzez dodanie litery '-d' do bezokolicznika (na przykład 'lachen' zmienia się w 'lachend', czyli śmiejący się). Przykład: 'das lachende Kind' (śmiejące się dziecko).

Partizip II wyraża czynność zakończoną lub stan będący jej efektem. Służy również do tworzenia czasów złożonych (Perfekt, Plusquamperfekt) oraz strony biernej. Czasowniki regularne tworzą go z przedrostkiem ge- i końcówką -t ('gemacht'), a nieregularne z końcówką -en ('gesehen'). Kiedy imiesłów stoi przed rzeczownikiem, musi otrzymać odpowiednią końcówkę przymiotnikową. Zrozumienie imiesłowów pozwala skracać zdania przydawkowe.