Podwójne zaimki dopełnieniowe w języku hiszpańskim

Podwójne zaimki dopełnieniowe w języku hiszpańskim występują, gdy zaimek dopełnienia dalszego (me, te, le, nos, os, les) oraz zaimek dopełnienia bliższego (lo, la, los, las) są użyte razem w tym samym zdaniu. Przy ich łączeniu zaimek dopełnienia dalszego zawsze poprzedza zaimek dopełnienia bliższego. Pomocną zasadą mnemotechniczną jest zasada 'osoba przed rzeczą'.

W języku hiszpańskim istnieje specjalna reguła fonetyczna: jeśli oba zaimki zaczynają się na literę 'l' (na przykład 'le lo' lub 'les la'), zaimek dopełnienia dalszego ('le' lub 'les') zmienia się w 'se'. Unika się w ten sposób nieprzyjemnego powtórzenia dźwięku 'l'. Zamiast 'Le lo doy', należy powiedzieć 'Se lo doy' (Daję mu/jej to). Ta reguła obowiązuje zarówno dla liczby pojedynczej, jak i mnogiej.

Pozycja podwójnych zaimków względem czasownika podlega standardowym zasadom: stawia się je tuż przed czasownikiem odmienionym lub dołącza na końcu bezokolicznika, gerundio i trybu rozkazującego twierdzącego. Opanowanie podwójnych zaimków jest kluczowe dla osiągnięcia płynności wypowiedzi w języku hiszpańskim.