Nominalizatory: "koto" i "mono"

W języku japońskim czasowniki ani całe zdania nie mogą bezpośrednio pełnić roli podmiotu lub dopełnienia. Muszą zostać przekształcone w rzeczowniki za pomocą nominalizatorów. Dwoma głównymi słowami w tej roli są こと (koto) oraz もの (mono). Choć oba oznaczają „rzecz”, odnoszą się do innych pojęć.

こと służy do nominalizacji pojęć abstrakcyjnych, czynności, faktów lub wydarzeń (np. nihongo wo hanasu koto — mówienie po japońsku). Występuje w strukturach takich jak koto ga dekiru (móc coś zrobić). もの odnosi się wyłącznie do rzeczy materialnych, fizycznych, które można dotknąć (np. taberu mono — jedzenie, dosł. „rzecz do jedzenia”).

Częstym błędem jest używanie こと w odniesieniu do przedmiotów fizycznych (np. mówienie katta koto w znaczeniu „rzecz, którą kupiłem” zamiast katta mono). Innym błędem jest niewłaściwe stosowanie partykuły nominalizującej の (no) zamiast こと; partykuła の jest wymagana przy czasownikach postrzegania zmysłowego (np. widzieć, słyszeć).