Celownik (-e, -a) w języku tureckim
Dative Case (-e, -a)
Celownik (-e / -a) oznacza kierunek ruchu (dokąd?), odbiorcę czynności (komu?) oraz cele wymagane przez określone czasowniki.
Celownik (przypadek kierunkowy) (Yönelme Durumu) tworzy się za pomocą końcówki -(y)E (-e / -a):
1. Kierunek ruchu (dokąd? nereye?): okula (do szkoły), eve (do domu). 2. Odbiorca czynności (komu? kime?): babama (tacie), kardeşime (bratu). 3. Rząd czasowników: wiele czasowników łączy się wyłącznie z celownikiem: başlamak (zaczynać), bakmak (patrzeć na), yardım etmek (pomagać), binmek (wsiadać do).
Formy nieregularne zaimków: ben → bana, sen → sana, o → ona.
Przykłady
Öğrenciler sabah erkenden okula gittiler.
Uczniowie poszli wcześnie rano do szkoły.
Zor zamanlarımda bana her zaman yardım etti.
Zawsze mi pomagał w moich trudnych chwilach.
Durakta bekleyen yolcular hızla otobüse bindi.
Pasażerowie czekający na przystanku szybko wsiedli do autobusu.
Sana doğum günün için güzel bir kitap aldım.
Kupiłem ci ładną książkę na urodziny.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.