Zaimki dzierżawcze w języku czeskim
Possessive Pronouns (můj, tvůj, jeho, její, náš, váš, jejich)
Zaimki dzierżawcze (můj, tvůj, náš, váš, její) odmieniają się przez przypadki, uzgadniając się z rzeczą posiadaną (jeho i jejich są nieodmienne).
*Zaimki dzierżawcze (Přivlastňovací zájmena): - 1. os. lp.: můj, moje/má, moje/mé (mój, moja, moje). - 2. os. lp.: tvůj, tvoje/tvá, tvoje/tvé (twój). - 3. os. lp.: jeho (jego) — nieodmienne; její (jej) — odmienia się jak przymiotnik miękki (jejího, jejímu). - 1. os. lmn.: náš, naše, naše (nasz). - 2. os. lmn.: váš, vaše, vaše (wasz / Pański). - 3. os. lmn.: jejich (ich) — nieodmienne. - Jeśli podmiot posiada rzecz: używa się zaimka svůj (Mám rád svou práci*).
Przykłady
Náš nový profesor lingvistiky napsal vynikající učebnici pro studenty.
Nasz nowy profesor lingwistyki napisał znakomity podręcznik dla studentów.
Jejich rodina žije v krásném historickém domě v centru města.
Ich rodzina mieszka w pięknym historycznym domu w centrum miasta.
Můj bratr včera úspěšně dokončil svůj náročný vědecký projekt.
Mój brat wczoraj pomyślnie ukończył swój wymagający projekt naukowy.
Včera jsme mluvili s jejím otcem o možnostech dalšího studia.
Wczoraj rozmawialiśmy z jej ojcem o możliwościach dalszych studiów.
Podobne terminy
Ucz się języka (cs) w kontekście — darmowy słownik i trening.