Język literacki a czeszczyzna potoczna (Spisovná vs. Obecná čeština)
Standard vs. Common Czech (Spisovná vs. Obecná čeština)
Język czeski charakteryзуje się dyglosją między oficjalnym spisovná a potocznym obecná čeština ze stałymi zmianami fonetycznymi (-ý → -ej, -é → -ý, v-).
*Język literacki a czeszczyzna potoczna (Spisovná vs. Obecná čeština): - Regularne zmiany w języku potocznym: - -ý- → -ej-: dobrý → dobrej, velký → velkej, být → bejt. - -é- → -ý-/-í-: dobré mléko → dobrý mlíko, nové → nový. - Proteza v- przed o-: okno → vokno, on → von, oběd → voběd. - Końcówka narzędnika l.mn. -ma: s těma lidma. - Spisovná čeština* obowiązuje w mediach, szkole i pismach urzędowych.
Przykłady
Ve spisovné češtině říkáme dobré mléko, ale v běžné hovoru často uslyšíte dobrý mlíko.
W czeszczyźnie literackiej mówimy dobré mléko, lecz w codziennej rozmowie często usłyszycie dobrý mlíko.
Při oficiální státní zkoušce na univerzitě musíme používat výhradně spisovný jazyk.
Podczas oficjalnego egzaminu państwowego na uniwersytecie musimy używać wyłącznie języka literackiego.
Můj starý přítel z Prahy mluví doma typickou nespisovnou obecnou češtinou.
Mój stary przyjaciel z Pragi mówi w domu typową potoczną czeszczyzną.
V televizi moderátoři zpráv hovoří vždy velmi kultivovanou spisovnou češtinou.
W telewizji prezenterzy wiadomości zawsze mówią bardzo kultywowaną czeszczyzną literacką.
Podobne terminy
Ucz się języka (cs) w kontekście — darmowy słownik i trening.