Spójniki czasowe w języku niemieckim

Spójniki czasowe (temporale Konjunktionen) to spójniki podrzędne w języku niemieckim, które łączą zdanie podrzędne okolicznikowe czasu ze zdaniem głównym. Określają one relację czasową między czynnościami: jednoczesność (wenn, als, während, solange), uprzedniość (nachdem, sobald) lub ramy czasowe (bis, seitdem, ehe).

Zasady gramatyczne wymagają, aby spójniki te wprowadzały zdanie podrzędne z szykiem końcowym (odmieniony czasownik na samym końcu). Kluczowym zagadnieniem jest różnica między als a wenn: als stosuje się wyłącznie do jednorazowych zdarzeń z przeszłości (np. als ich heiratete), natomiast wenn używa się do czynności teraźniejszych, przyszłych oraz powtarzających się w przeszłości (np. immer wenn ich dort war).

Najczęstszym błędem uczniów jest używanie spójnika wenn zamiast als przy opisywaniu jednorazowych faktów z przeszłości (np. pisanie wenn ich mein Studium beendete zamiast als ich mein Studium beendete). Innym częstym błędem jest niestosowanie odpowiedniej korelacji czasów po spójniku nachdem (np. łączenie go z czasem teraźniejszym zamiast przeszłego, gdy opisujemy wydarzenia z przeszłości).