Zaimki osobowe w języku tureckim
Personal Pronouns (ben, sen, o...)
W języku tureckim występuje sześć zaimków osobowych (ben, sen, o, biz, siz, onlar); zazwyczaj się je opuszcza (język pro-drop).
W języku tureckim wyróżnia się sześć zaimków osobowych: ben (ja), sen (ty), o (on/ona/ono), biz (my), siz (wy / Pan/Pani), onlar (oni/one). W języku tureckim nie ma rodzaju gramatycznego.
Ponieważ końcówki osobowe czasownika precyzyjnie określają podmiot (Okuyorum = czytam), zaimki są zazwyczaj pomijane. Używa się ich głównie w celu podkreślenia kontrastu: Ben yaparım, sen merak etme (Ja to zrobię, ty się nie martw).
Wyjątki w odmianie przez przypadki: w celowniku powstają nieregularne formy bana (mi) oraz sana (tobie). Zaimek o przyjmuje spółgłoskę łączącą n: ona, onu, onda, ondan, onun.
Przykłady
Sen yarın bizimle tiyatroya gelecek misin?
Pójdziesz z nami jutro do teatru?
Bana lütfen o kırmızı kalemi uzatır mısın?
Czy mógłbyś podać mi tamten czerwony długopis?
Biz geçen yıl İstanbul'da çok güzel vakit geçirdik.
W zeszłym roku spędziliśmy w Stambule wspaniały czas.
Onlar her pazar sahilde uzun bir yürüyüş yaparlar.
Oni w każdą niedzielę spacerują długo po wybrzeżu.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.