Przeczenie w języku tureckim (-ma/-me oraz değil)
Negation (-me/-ma and değil)
Czasowniki neguje się przyrostkiem -me/-ma po rdzeniu; rzeczowniki i przymiotniki neguje się osobnym słowem değil.
Język turecki ściśle rozgranicza negację czasowników od negacji orzeczeń imiennych:
1. Czasowniki (-me/-ma): przyrostek przeczący stawia się bezpośrednio po rdzeniu czasownika: gördüm (widziałem) → görmedim (nie widziałem). W czasie teraźniejszym -iyor ulega zwężeniu do -mı/-mi/-mu/-mü: bilmiyor (nie wie). 2. Rzeczowniki i przymiotniki (değil): osobne słowo değil (nie jest). Końcówki osobowe dołączają się do değil: doktor değilim (nie jestem lekarzem), evde değiliz (nie ma nas w domu).
Nigdy nie używa się słowa değil do zaprzeczania czasowników w formach osobowych.
Przykłady
Bugün kendimi hiç iyi hissetmiyorum, çok yorgunum.
Nie czuję się dziś wcale dobrze; jestem bardzo zmęczony.
Bu pahalı ceket benim aradığım tarzda değil.
Ta droga kurtka nie jest w stylu, którego szukam.
Hafta sonu planlanan geziye biz katılmayacağız.
Nie weźmiemy udziału w wycieczce zaplanowanej na weekend.
Dün akşam aradığın anahtarlar masada değildi.
Klucze, których szukałeś wczoraj wieczorem, nie leżały na stole.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.