Wypadanie samogłoski w języku tureckim
Vowel Drop (Epenthetic Vowel Loss)
W niektórych dwusylabowych rzeczownikach wąska samogłoska drugiej sylaby wypada po dodaniu przyrostka zaczynającego się od samogłoski.
Wypadanie samogłoski (Ünlü Düşmesi) polega na zaniku nieakcentowanej samogłoski wąskiej (ı, i, u, ü) w drugiej sylabie wyrazu dwusylabowego, gdy dołączany jest przyrostek rozpoczynający się od samogłoski.
Zjawisko to dotyczy głównie dwóch grup słownictwa: 1. Części ciała: burun (nos) → burnum, ağız (usta) → ağzı, omuz (ramię) → omza, karın (brzuch) → karnım, akıl (rozum) → aklım. 2. Zapożyczenia z arabskiego i perskiego: şehir (miasto) → şehre, resim (obraz) → resmim, fikir (pomysł) → fikrim, isim (imię) → isminiz. Wypadanie zachodzi także w czasownikach złożonych z etmek: kayıp + etmek → kaybetmek.
Przed przyrostkami zaczynającymi się od spółgłoski samogłoska zostaje zachowana: şehirler, burunda.
Przykłady
Günün sonunda karnım çok acıktı.
Pod koniec dnia zrobiłem się bardzo głodny.
Hafta sonu bu güzel şehre gideceğiz.
W weekend pojedziemy do tego pięknego miasta.
Onun aklına harika bir fikir geldi.
Przyszła mu do głowy wspaniała myśl.
Küçük çocuğun burnu soğuktan kızarmış.
Nos małego dziecka poczerwieniał od zimna.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.