Udźwięcznienie spółgłosek w języku tureckim
Consonant Softening (p/ç/t/k → b/c/d/ğ)
Bezdźwięczne spółgłoski zwarte (p, ç, t, k) na końcu wyrazu udźwięczniają się do (b, c, d, ğ/g) przed przyrostkiem zaczynającym się od samogłoski.
Udźwięcznienie spółgłosek (Ünsüz Yumuşaması) zachodzi, gdy do wyrazu zakończonego na p, ç, t, k dołączany jest przyrostek rozpoczynający się od samogłoski. Spółgłoski te przechodzą w swoje dźwięczne odpowiedniki: p → b, ç → c, t → d, k → ğ.
Przykłady: kitap + -ım → kitabım, ağaç + -a → ağaca, kanat + -ı → kanadı, renk + -i → rengi, çocuk + -u → çocuğu. W nazwach własnych zapis pozostaje niezmieniony z apostrofem (Mehmet'e), lecz w mowie zachodzi udźwięcznienie.
Wyjątki obejmują większość wyrazów jednosylabowych (top → topu, süt → sütü) oraz niektóre zapożyczenia (hukuk → hukuku).
Przykłady
Çocuğun elinde kırmızı bir elma var.
W ręku dziecka jest czerwone jabłko.
Kitabımı kütüphanede unuttum.
Zapomniałem mojej książki w bibliotece.
Kuşun kırık kanadı birkaç günde iyileşti.
Złamane skrzydło ptaka zagoiło się w kilka dni.
Büyük ağacın gölgesinde biraz oturduk.
Posiedzieliśmy chwilę w cieniu wielkiego drzewa.
Podobne terminy
Ucz się języka (turecki) w kontekście — darmowy słownik i trening.