8 Turkish reading texts for A2, with translation

Ali, Kazak öğrencisi, İstanbul Üniversitesi'ne kaydolmak için geldi.
Ali, a Kazakh student, came to register at Istanbul University.

Can, Ali'nin odası arkadaşı, onu karşıladı.
Can, Ali's roommate, welcomed him.

Can, "Merhaba!" dedi. "Seni bekliyordum."
Can said, "Hello!" "I was waiting for you."

Ali, "Merhaba!" dedi. "Benim için çok teşekkür ederim."
Ali said, "Hello!" "Thank you very much for me."

Can, Ali'ye üniversite kayıt işlemlerini gösterdi.
Can showed Ali the university registration procedures.

Ali, kayıt işlemlerini tamamladı.
Ali completed the registration procedures.

Can, Ali'ye üniversite kampüsünde gezdirdi.
Can took Ali on a tour of the university campus.

Ali, üniversite kampüsünde çok memnun kaldı.
Ali was very pleased with the university campus.

Can, Ali'ye üniversite kampüsünde kalacak yer buldu.
Can found a place for Ali to stay on the university campus.

Ali üç gündür öksürüyordu ve ateşi vardı.
Ali had been coughing for three days and had a fever.

Can ona MHRS'den randevu almasını söyledi.
Can told him to book an appointment through the national system.

Randevuyu telefondaki uygulamadan aldılar.
They booked the appointment in the app on the phone.

Aile hekimi için ertesi güne yer vardı.
There was a slot with the family doctor for the next day.

Ali önce kaydını yaptırdı, sonra sırasını bekledi.
Ali registered first and then waited for his turn.

Doktor onu muayene etti ve reçete yazdı.
The doctor examined him and wrote a prescription.

Reçete telefona geldiği için kâğıt gerekmedi.
The prescription came to his phone, so no paper was needed.

Eczacı ilaçları verirken nasıl kullanacağını anlattı.
The pharmacist explained how to take the medicine as he handed it over.

Ali, Kazak öğrencisi, Kadıköy'de yaşıyor.
Ali, a Kazakh student, lives in Kadıköy.

Can, Türk odası arkadaşı, ona yardımcı oluyor.
Can, his Turkish roommate, is helping him.

Ali, pazar günü Eminönü'ne gidiyor.
Ali is going to Eminönü on Saturday.

Can, ona pazar günü markete gitmemizi önerdi.
Can suggested that we go to the market on Saturday.

Ali, pazar günü markete gitmek için hazırlanıyor.
Ali is getting ready to go to the market on Saturday.

Can, Ali'ye markete gitmeden önce kahvaltı hazırladı.
Can prepared breakfast for Ali before going to the market.

Ali, markete gitmek için Can'la birlikte yola çıktı.
Ali set off with Can to go to the market.

Pazar günü markete gitmek çok eğlenceliydi.
Going to the market on Saturday was very fun.

Ali, pazar günü markete gitmekten çok memnun kaldı.
Ali was very happy to have gone to the market on Saturday.

Ali mutfakta çay yaparken lavabonun biraz aktığını fark etti.
While Ali was making tea in the kitchen, he noticed the sink was leaking a little.

Önce kendi başına tamir etmeye çalıştı ama başaramadı.
First, he tried to fix it by himself, but he couldn't.

Akşam Can eve gelince Ali durumu ona anlattı.
When Can came home in the evening, Ali explained the situation to him.

Can, "Merak etme, ev sahibini arayalım," dedi.
Can said, "Don't worry, let's call the landlord."

Can, ev sahibini aradı ve sorunu sakince anlattı.
Can called the landlord and calmly explained the problem.

Ev sahibi çok anlayışlıydı ve hemen bir tamirci göndereceğini söyledi.
The landlord was very understanding and said he would send a repairman immediately.

Ali, Can'ın yardımı için çok minnettar oldu.
Ali was very grateful for Can's help.

Ertesi gün tamirci geldi ve lavaboyu hızlıca tamir etti.
The next day, the repairman came and quickly fixed the sink.

Ali, Can sayesinde İstanbul'daki günlük sorunlarla başa çıkmayı öğreniyordu.
Thanks to Can, Ali was learning how to deal with daily problems in Istanbul.

Şimdi mutfakta tekrar çay keyfi yapabilirdi.
Now he could enjoy tea in the kitchen again.

Ali, bugün üniversiteye biraz geç kalmıştı.
Ali was a little late for university today.

Kadıköy'den Eminönü'ne gitmek için Metrobüse binmesi gerekiyordu.
He needed to take the Metrobus from Kadıköy to Eminönü.

Ama saat akşam üzeriydi ve metrobüs durakları insan doluydu.
But it was late afternoon and the metrobus stops were full of people.

Ali, bu kadar kalabalığı ilk kez görüyordu ve biraz şaşırmıştı.
Ali was seeing such a crowd for the first time and was a little surprised.

Zar zor bir metrobüse binmeyi başardı ama içinde adım atacak yer yoktu.
He barely managed to get on a metrobus, but there was no room to take a step inside.

Kazakistan'daki otobüsler hiç bu kadar kalabalık olmazdı.
Buses in Kazakhstan were never this crowded.

"İstanbul'da hayat böyle," diye düşündü içinden.
He thought to himself, "Life in Istanbul is like this."

Can, ona her zaman "Sabırlı ol, alışırsın" derdi.
Can always used to tell him, "Be patient, you'll get used to it."

Derse geç kalacaktı ama yeni bir şey daha öğrenmişti.
He would be late for class, but he had learned something new.

Ali, İstanbul'daki üniversite hayatına alışmaya çalışıyordu.
Ali was trying to get used to university life in Istanbul.

Oda arkadaşı Can ile Kadıköy'de küçük bir evde kalıyorlardı.
He was staying in a small house in Kadıköy with his roommate Can.

Bir akşam, Ali ders çalışırken kapı çaldı.
One evening, while Ali was studying, the door rang.

Can kapıyı açtı ve elinde bir tabakla geri geldi.
Can opened the door and came back with a plate in his hand.

"Komşumuz teyze bize baklava yapmış!" dedi Can neşeyle.
"Our neighbor aunt made us baklava!" Can said cheerfully.

Ali şaşırdı; Kazakistan'da böyle komşuluklar pek yaygın değildi.
Ali was surprised; such neighborly relations were not very common in Kazakhstan.

Tabakta taze ve şerbetli görünen dilimler vardı.
On the plate were slices that looked fresh and syrupy.

Bir dilim tattı ve tadına bayıldı.
He tasted a slice and loved its flavor.

Bu küçük ikram, ona Türk misafirperverliğini öğretti.
This small treat taught him Turkish hospitality.

Ali, İstanbul'da kendini daha da evinde hissetmeye başladı.
Ali started to feel even more at home in Istanbul.

Ali, bursu için yeni bir banka hesabı açması gerektiğini biliyordu.
Ali knew he needed to open a new bank account for his scholarship.

Ancak İstanbul'da bir banka hesabı açmak ona biraz karmaşık geliyordu.
However, opening a bank account in Istanbul seemed a bit complicated to him.

Neyse ki, iyi kalpli ev arkadaşı Can hemen yardım etmeyi teklif etti.
Luckily, his kind-hearted roommate Can immediately offered to help.

Sabah erkenden birlikte Kadıköy'deki banka şubesine gittiler.
Early in the morning, they went to the bank branch in Kadıköy together.

Can, Ali'nin bankadaki görevliyle konuşmasına ve gerekli formları doldurmasına yardımcı oldu.
Can helped Ali communicate with the bank officer and fill out the necessary forms.

İşlemler düşündüklerinden daha hızlı tamamlandı.
The procedures were completed faster than they expected.

Bir saat sonra Ali'nin nihayet kendi Türk banka hesabı hazırdı.
An hour later, Ali finally had his own Turkish bank account ready.

Çok rahatlamış ve Can'a minnettar hissediyordu.
He felt very relieved and grateful to Can.

Artık bursu güvenle yatabilirdi ve İstanbul'daki hayatı daha da güzelleşecekti.
Now his scholarship could be deposited safely, and his life in Istanbul would become even better.

Ali, İstanbul'daki ilk futbol maçını izlemek için çok heyecanlıydı.
Ali was very excited to watch his first football match in Istanbul.

Oda arkadaşı Can, onu Kadıköy'deki küçük bir çay ocağına götürdü.
His roommate Can took him to a small tea house in Kadıköy.

İçeride kalabalık vardı ve herkes büyük bir ekrana bakıyordu.
Inside, it was crowded, and everyone was looking at a big screen.

Maç başladığında atmosfer elektrikle doldu.
When the match started, the atmosphere was filled with electricity.

Taraftarlar takımları için hep bir ağızdan tezahürat yapıyordu.
The fans were cheering for their teams in unison.

Ali bu kadar tutkulu bir ortamı daha önce hiç görmemişti.
Ali had never seen such a passionate environment before.

Bir anda top kaleye yaklaştı ve Can heyecanla yerinden fırladı.
Suddenly, the ball approached the goal, and Can excitedly jumped from his seat.

"Gooool!" diye bağırdı Can ve bütün çay ocağı sevinçle doldu.
"Gooooal!" Can shouted, and the whole tea house filled with joy.

Ali de ilk defa bu coşkuya ortak oldu ve gülümsedi.
Ali also shared in this enthusiasm for the first time and smiled.

Çayları bitirirken Ali, İstanbul'u ve yeni arkadaşlıkları daha çok sevmeye başlamıştı.
As they finished their teas, Ali had started to love Istanbul and his new friendships even more.